Ga naar de inhoud

Medicijnetiketten goed lezen [Veiligheidsgids]

Lezen en kleine lettertjes Bijgewerkt op 5 min. leestijd

Elk medicijnetiket heeft een vaste opbouw: een apothekersetiket vermeldt de naam van het middel, de sterkte, de gebruiksaanwijzing, de hoeveelheid, het aantal herhalingen en de contactgegevens van de apotheek, terwijl vrij verkrijgbare middelen in de VS een gestandaardiseerd Drug Facts-vak hebben met werkzame stoffen, toepassingen, waarschuwingen en gebruiksaanwijzing. De riskantste leesfouten gaan over eenheden van de sterkte, decimale komma's en namen die op elkaar lijken, dus vergroot tot 2x à 3x, lees een stilstaande foto en controleer de werkzame stof in plaats van de merknaam.

Medicijnetiketten hebben een voorspelbare opbouw, dus als je eenmaal weet waar alles staat, heb je alleen nog een manier nodig om de kleine letters te lezen. Deze pagina behandelt apothekersetiketten, het Drug Facts-vak, waar leesfouten ontstaan, houdbaarheidsdatums, bijsluiters en een routine die fouten opvangt.

Het apothekersetiket op een recept

De indeling verschilt per apotheek, maar dezelfde onderdelen staan er altijd op:

  • Naam van de patiënt. Controleer die elke keer, vooral in een huishouden waar meerdere mensen medicijnen gebruiken.
  • Naam en sterkte van het middel. Vaak de stofnaam, soms met de merknaam tussen haakjes. De sterkte is een getal met een eenheid: mg, mcg (microgram), ml, eenheden of een percentage.
  • Gebruiksaanwijzing. Hoeveel, hoe vaak en eventuele voorwaarden, zoals bij het eten of voor het slapengaan.
  • Hoeveelheid en herhalingen die nog over zijn, en de datum van aflevering.
  • Voorschrijver en apotheek, met contactgegevens en het receptnummer voor nabestellingen.
  • Waarschuwingsstickers, de kleine gekleurde etiketjes: innemen met voedsel, kan slaperigheid veroorzaken, geen alcohol drinken, in de koelkast bewaren. Ze zijn makkelijk over het hoofd te zien en bevatten vaak de meest praktische instructies op het potje.

De uiterste gebruiksdatum of de datum “niet gebruiken na” op een apothekersetiket staat vaak in de allerkleinste letters, soms op de zijkant of de onderkant.

Het Drug Facts-vak op vrij verkrijgbare medicijnen

In de Verenigde Staten hebben medicijnen zonder recept een gestandaardiseerd Drug Facts-vak in een vaste volgorde: werkzame stoffen en hun doel, toepassingen, waarschuwingen, gebruiksaanwijzing, overige informatie, hulpstoffen en een regel voor vragen. Omdat de volgorde nooit verandert, vind je de waarschuwingen op elk doosje zonder te zoeken.

Maak er een gewoonte van om de werkzame stof te lezen in plaats van de productnaam. Veel middelen tegen verkoudheid, griep en pijn van verschillende merken bevatten dezelfde werkzame stof, en als je er twee tegelijk neemt, verdubbel je de dosis. Vooral paracetamol (in de VS acetaminophen) zit in heel veel combinatiepreparaten.

Waar leesfouten ontstaan

Sterkte en eenheden

Milligram (mg) en microgram (mcg) verschillen een factor duizend. De komma in 0,5 mg is in kleine letters één enkel puntje. Bij vloeibare medicijnen die in ml worden afgemeten, moet je zowel de concentratie op de fles als het volume op het maatbekertje goed lezen. Lees de sterkte twee keer, en vraag het de apotheker als iets onduidelijk lijkt.

Namen die op elkaar lijken

Veel namen van geneesmiddelen verschillen maar een paar letters. Apotheken gebruiken bij sommige namen een mix van hoofdletters en kleine letters om ze uit elkaar te houden, maar op een klein potje bij weinig licht kunnen ze toch in elkaar overlopen. Lees de hele naam, niet alleen de eerste lettergreep.

Frequentie

“Twee keer per dag” en “elke 12 uur” zijn niet helemaal hetzelfde, en “zo nodig, niet meer dan 4 per 24 uur” bevat twee instructies in één regel. Lees de volledige gebruiksaanwijzing en schrijf die in je eigen woorden op je medicijnoverzicht.

Houdbaarheidsdatums en partijnummers

Op potjes en doosjes is de houdbaarheidsdatum gedrukt, meestal bij het partijnummer (lot). Op doordrukstrips is ze vaak in de folie geperst of in grijs op zilver gedrukt, wat recht van voren bijna onzichtbaar is. Kantel de strip zodat het licht er schuin overheen strijkt, dan werpen de verhoogde tekens kleine schaduwen.

In LoupeLens is 3x zoom met de zaklamp op een lage stand meestal genoeg; een zaklamp op volle helderheid geeft op folie schittering. Maak een foto en lees het stilstaande beeld in plaats van te proberen de strip precies onder de goede hoek te houden. De notaties verschillen, dus “EXP 03/27” kan eind maart 2027 betekenen; als alleen maand en jaar zijn vermeld, geldt het product meestal als goed tot het einde van die maand. Voor andere notaties, zoals de volgorde dag-maand-jaar en codes zonder het voorvoegsel “EXP”, zie houdbaarheidscodes lezen.

Bijsluiters

De gevouwen bijsluiter in het doosje is in heel kleine letters op dun papier gedrukt en bevat de volledige lijst met wisselwerkingen, bijwerkingen en contra-indicaties. Vouw hem plat open op tafel, houd de telefoon 10 tot 15 cm erboven en lees bij 2x. Wil je hem bewaren, fotografeer dan elk deel; een foto vind je later makkelijker terug dan een opnieuw gevouwen bijsluiter in een la.

De meeste fabrikanten publiceren dezelfde bijsluiter online, en je apotheker kan op verzoek een versie met de belangrijkste punten in grote letters printen.

Als de pil uit de verpakking is

Een losse tablet of capsule kun je vaak herkennen aan de letters en cijfers die erop zijn ingeslagen of gedrukt, samen met de kleur en vorm. Deze opdrukken zijn klein en vaak in dezelfde kleur als de pil, dus je hebt licht van opzij en meer zoom nodig dan bij een etiket. De opdruk op een pil lezen behandelt de techniek en wat je daarna doet. Neem geen pil in die je niet kunt identificeren; vraag het een apotheker.

Een routine die fouten opvangt

  1. Lees bij het ophalen van een recept het etiket voordat je bij de balie weggaat. Vergelijk je naam, het middel, de sterkte en de gebruiksaanwijzing met wat de voorschrijver je heeft verteld.
  2. Fotografeer het etiket. Bewaar de foto's in één album, samen met een geschreven medicijnoverzicht met het middel, de sterkte, de dosis, het tijdstip en waarvoor het is.
  3. Lees vóór elke nieuwe aankoop van een vrij verkrijgbaar middel de werkzame stoffen en vergelijk die met alles wat je verder gebruikt.
  4. Controleer houdbaarheidsdatums als je een nieuwe verpakking opent en bij een jaarlijkse opruimronde van het medicijnkastje.
  5. Twijfel je, bel dan de apotheek. Het nummer staat op het etiket, en het beantwoorden van deze vragen hoort bij hun werk.

Hulpmiddelen bij het lezen

SituatieWat helpt
Kleine letters op een potje2x à 3x zoom, foto, het stilstaande beeld lezen
Datum in reliëf op folieLicht onder een lage hoek, gedimde zaklamp
Glanzend doosje onder keukenlampenKantelen om reflecties weg te halen voordat je inzoomt
Opdruk op een losse pilLicht van opzij onder een lage hoek, 5x tot 10x, foto
Dosis 's nachtsDe foto op je telefoon bekijken in plaats van het potje
Meerdere gezinsledenEtiketten in grote letters van de apotheek, aparte planken

Apotheken kunnen op verzoek ook etiketten in grote letters, sprekende etiketten en makkelijk te openen doppen leveren. Als je één keer per week een medicijndoos vult en daarbij elk etiket leest, verplaats je het zorgvuldige lezen naar een rustig moment in plaats van het moment waarop je de dosis nodig hebt.

Mantelzorgers en gedeelde medicijnkastjes

Als je medicijnen beheert voor een ouder of een kind, fotografeer dan elk etiket en deel de afbeeldingen met de andere verzorgers, zodat degene die de avonddosis geeft de gegevens kan controleren. Fotografeer elk etiket met LoupeLens en zet de foto's daarna in een gedeeld album in Foto's, zodat iedereen in het huishouden ze kan zien.

Dit artikel is algemene informatie over het lezen van etiketten en geen medisch advies. Met vragen over je medicijnen kun je terecht bij je apotheker of arts.

Zie ook: houdbaarheidsdatums op verpakkingen lezen, de opdruk op een pil lezen en kleine tekst lezen.

Veelgestelde vragen

Wat controleer ik als eerste op een apothekersetiket?

Je naam, de naam van het middel, de sterkte en de gebruiksaanwijzing, in die volgorde, het liefst voordat je bij de apotheekbalie weggaat. Lees daarna de gekleurde waarschuwingsstickers, met praktische waarschuwingen zoals innemen met voedsel of kan slaperigheid veroorzaken.

Waarom moet ik de werkzame stof lezen in plaats van de merknaam?

Verschillende merken en combinatiepreparaten bevatten vaak hetzelfde middel. Als je bijvoorbeeld een middel tegen verkoudheid en een pijnstiller neemt die allebei paracetamol bevatten, kun je zonder het te merken boven de veilige dagdosis uitkomen. De regel met de werkzame stof vertelt je wat je werkelijk inneemt.

Hoe lees ik de houdbaarheidsdatum op een doordrukstrip?

De datum is meestal in de folie geperst of met inkt met weinig contrast gedrukt, bij het partijnummer. Kantel de strip zodat het licht van opzij komt, waardoor tekens in reliëf schaduwen werpen, en vergroot dan tot 2x of 3x. Een foto is makkelijker te lezen dan het live beeld.

Wat is het Drug Facts-vak?

Dat is het gestandaardiseerde etiket op vrij verkrijgbare medicijnen in de Verenigde Staten. Het vermeldt werkzame stoffen en hun doel, toepassingen, waarschuwingen, gebruiksaanwijzing, overige informatie en hulpstoffen, altijd in dezelfde volgorde, zodat je de waarschuwingen op elk product snel vindt.

Hoe herken ik een losse pil?

Lees de opdruk, de letters of cijfers op de tablet of capsule, met licht van opzij en 5x tot 10x zoom, en noteer de kleur en vorm. Voer die gegevens in bij een pillenzoeker of laat de pil aan een apotheker zien. Neem geen pil in die je niet met zekerheid kunt identificeren.

Gepubliceerd op door Lemanse Oy.