Welke kleur hoort oorsmeer bij een hond te hebben?

Normaal oorsmeer bij een hond is lichtgeel tot lichtbruin, er is maar weinig van en het ruikt bijna nergens naar. Grotere hoeveelheden, donkerdere kleuren, een sterke geur of natte afscheiding zijn redenen om een dierenarts te laten kijken.

Wat betekent bruin oorsmeer bij een hond?

Een beetje lichtbruin smeer is normaal. Donkerbruin smeer dat zich ophoopt, vooral met een zoete of muffe geur, jeuk of rode huid, wijst vaak op gist of een ontsteking door allergie. Een dierenarts kan de oorzaak bevestigen met een uitstrijkje uit het oor.

Wat betekent zwart oorsmeer bij een hond?

Zwart, droog, kruimelig vuil dat op koffiedik lijkt, betekent vaak oormijt, vooral bij pups en honden die met katten samenleven. Gist kan ook heel donker smeer geven. Een dierenarts kan een uitstrijkje onder de microscoop bekijken om het verschil te zien.

Wat betekent gele afscheiding in het oor van een hond?

Gele of groene, pusachtige afscheiding met een vieze geur wijst vaak op een bacteriële infectie. Die kan pijnlijk zijn en soms ook het diepere deel van de gehoorgang treffen, dus ga binnen een dag of twee naar de dierenarts, eerder als je hond pijn heeft.

Kan ik alleen aan de kleur zien wat er mis is?

Nee. De kleur kan wijzen op een waarschijnlijke oorzaak, maar gist, bacteriën en mijten kunnen op elkaar lijken en komen vaak samen voor. Alleen een dierenarts kan het probleem vaststellen, met een otoscoop en een uitstrijkje uit het oor.

Moet ik de oren van mijn hond schoonmaken als het smeer donker lijkt?

Niet voordat een dierenarts heeft gekeken. Schoonmaken kan een ontstoken oor irriteren en wegspoelen wat de dierenarts op een uitstrijkje moet zien. Duw nooit wattenstaafjes in de gehoorgang.

Oorsmeer bij honden: kleurentabel [Wat elke kleur betekent]

De kleur, de hoeveelheid, de structuur en de geur van het oorsmeer van je hond geven samen een goed idee of een oor gezond is of naar de dierenarts moet. De tabel hieronder behandelt de kleuren die baasjes het vaakst zien. Het is een leidraad voor wat waarschijnlijk is, geen diagnose: verschillende problemen kunnen op elkaar lijken, en sommige oren hebben er meer dan één tegelijk.

Kleurentabel voor oorsmeer bij honden

Kleur	Structuur of geur	Waar het op kan wijzen	Wat je doet
Lichtgeel tot lichtbruin, kleine hoeveelheid	Zacht, dun laagje; weinig of geen geur	Normaal, gezond oorsmeer	Niets. Blijf wekelijks controleren.
Licht- tot middenbruin, meer dan gewoonlijk	Wasachtig, weinig geur	Kan normaal zijn bij sommige honden en rassen, of een vroeg teken van irritatie, vaak door allergie	Houd het een week in de gaten. Ga naar de dierenarts als het zich blijft ophopen of de hond krabt.
Donkerbruin, wasachtig of vettig	Dik en plakkerig, kan zoet of muf ruiken	Vaak overmatige groei van gist of een ontsteking van het oor door allergie	Laat de dierenarts een uitstrijkje maken. Probeer het niet eerst thuis te behandelen.
Donkerbruin met een gistgeur	Vettig, ruikt naar brood, zoet of muf; de huid kan rood zijn	Vaak een gistinfectie	Ga naar de dierenarts. Gist en bacteriën vragen een andere behandeling.
Zwart of heel donkerbruin, droog en kruimelig	Lijkt op koffiedik; hevige jeuk	Vaak oormijt, vooral bij pups en bij honden die met katten samenleven; gist kan er ook donker uitzien	Ga naar de dierenarts. Mijten gaan over op andere huisdieren, dus vertel of er katten of honden in huis zijn.
Geel of groen, pusachtig	Nat, plakkerig, sterke of vieze geur; het oor is vaak pijnlijk	Vaak een bacteriële infectie, soms diep in de gehoorgang	Ga binnen een dag of twee naar de dierenarts, eerder als de hond pijn heeft.
Rood of bloederig	Vers of opgedroogd bloed, soms vermengd met smeer of pus	Kan wijzen op een wondje, schade door krabben of schudden met de kop, een ernstige infectie of een gezwel in de gehoorgang	Ga snel naar de dierenarts. Stop niets in het oor.
Grijs	Droog of korrelig	Vaak vuil of stof vermengd met smeer bij honden die veel buiten zijn, of resten van een oorreiniger	Veeg het zichtbare deel schoon. Ga naar de dierenarts als het terugkomt met geur, jeuk of roodheid.

Alleen een dierenarts kan zeggen waar een afscheiding door komt. Die kijkt in de gehoorgang met een otoscoop, die het trommelvlies en de delen laat zien die jij niet kunt zien, en bekijkt een uitstrijkje onder de microscoop op gist, bacteriën of mijten. De juiste behandeling hangt af van wat er gevonden wordt, dus een gok thuis op basis van de kleur is niet genoeg om een middel te kiezen.

Hoe normaal oorsmeer bij een hond eruitziet

In een gezond oor is de huid aan de binnenkant van de oorschelp en rond de ingang van de gehoorgang lichtroze (of de gebruikelijke pigmentkleur van de hond) en glad. Er is geen smeer, of een kleine hoeveelheid zacht, lichtgeel tot lichtbruin smeer bij de ingang. Het oor ruikt bijna nergens naar, en de hond vindt het niet erg als je het aanraakt.

Wat normaal is, verschilt per hond. Rassen met hangende of behaarde oren en honden die vaak zwemmen, kunnen meer smeer aanmaken dan andere. Leer hoe de oren van je eigen hond er gewoonlijk uitzien en ruiken, zodat je merkt wanneer er iets verandert. Onze gids over de oren van je hond controleren behandelt de volledige wekelijkse controle.

Zo bekijk je het oorsmeer van je hond

Kies een rustig moment, bijvoorbeeld na een wandeling, en houd een snoepje klaar.
Til de oorschelp voorzichtig op en vouw hem terug, zodat je de binnenkant van de oorschelp en de ingang van de gehoorgang ziet.
Zorg voor goed licht. Daglicht van een raam of een zaklamp van je telefoon werkt; een gedimd licht is prettiger voor de hond en geeft minder schittering op nat smeer.
Zoom in tot ongeveer 2x tot 4x. Dat is genoeg om te zien of het vuil zacht smeer, droge kruimels of natte afscheiding is, en of de huid rood of bobbelig is.
Ruik aan het oor. Een zoete, muffe of vieze geur is een vroeg teken van problemen.
Vergelijk met het andere oor. Problemen zitten vaak maar aan één kant.
Steek niets in de gehoorgang om verder te kijken, geen wattenstaafje, geen vinger en geen instrument. Thuis zie je alleen het buitenste, verticale deel van de L-vormige gehoorgang, en dat is de veilige grens.

Wanneer je naar de dierenarts gaat

Maak een afspraak als je een van deze dingen opmerkt:

Vaak met de kop schudden of krabben aan een of beide oren
Een sterke geur, zoet, muf of vies
Afscheiding in welke kleur ook, behalve een beetje lichtgeel tot lichtbruin smeer
Roodheid, zwelling of verdikte huid in het oor
Pijn als je het oor aanraakt, of een hond die terugdeinst terwijl hij aanraken vroeger goed vond
Een gezwollen, zachte oorschelp, wat een bloedblaar kan zijn (othematoom)

Ga dezelfde dag als je hond zijn kop scheef houdt, zijn evenwicht verliest, in rondjes loopt, ogen heeft die heen en weer schieten, of als het oor bloedt of erg pijnlijk is. Dat kan betekenen dat het probleem het middenoor of binnenoor heeft bereikt. Plotseling wild schudden met de kop na een wandeling kan wijzen op een grasaar in de gehoorgang, en ook dan moet je snel naar de dierenarts.

Schoonmaken: wat wel en wat niet

Gezonde oren met weinig smeer hoeven niet routinematig schoongemaakt te worden, en te vaak schoonmaken kan ze irriteren. Als je dierenarts het aanraadt, of als je hond zwemt en smeer ophoopt:

Gebruik wel een oorreiniger die voor honden bedoeld is.
Vul wel de gehoorgang met reiniger, masseer de basis van het oor een paar seconden, laat de hond schudden en veeg weg wat naar boven komt met een wattenbolletje of gaasje.
Droog wel de oorschelp en de ingang na het zwemmen of een bad.
Duw geen wattenstaafjes in de gehoorgang. Die duwen het smeer tegen de bocht aan en kunnen het trommelvlies beschadigen.
Gebruik geen alcohol, waterstofperoxide, azijn, olie of oorproducten voor mensen, tenzij je dierenarts dat heeft gezegd.
Maak geen oor schoon dat pijnlijk is, bloedt of afscheiding heeft voordat een dierenarts ernaar heeft gekeken. Schoonmaken kan ook wegspoelen wat de dierenarts op een uitstrijkje moet zien.

Hoe een foto de dierenarts helpt

Oorproblemen kunnen er anders uitzien tegen de tijd dat je bij de praktijk bent, vooral als de hond met zijn kop heeft geschud of als je het oor hebt schoongemaakt. Een duidelijke foto van het smeer en de huid, gemaakt in goed licht bij 2x tot 4x, laat de dierenarts zien wat jij zag. Foto's van eerdere weken laten zien wanneer de verandering begon en hoe snel die verliep. LoupeLens bewaart opnames in een eigen album in Foto's, zodat je de oorfoto's van je hond tijdens de afspraak snel terugvindt.

Een foto vervangt het onderzoek niet. De dierenarts moet nog steeds in de gehoorgang kijken en meestal een uitstrijkje maken.

Dit artikel is algemene informatie, geen veterinair advies. Maak je je zorgen over de oren van je hond, ga dan naar je dierenarts.

Zie ook: de oren van je hond controleren, teek of huidflapje bij je hond en huisdieren controleren met een vergrootglas.